Vrijdag
29-05-2020 10:40
Reacties: Rondje Amsterdamse bos, met Poel en Jac. P. Thijssepark
provincie Noord-Holland  vertrekpunt eindpunt Amstelveen (rondwandeling)  afstand 20  aantal deelnemers op dit moment 7
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (30-05-2020)
Hier alvast een verslag van de wandeling van vrijdag rond het Amsterdamse Bos, de foto s komen later.
De rondwandeling om het Amsterdamse Bos is geen nieuwe wandeling, ik loop deze rondwandeling al sinds het begin in 2014 via de wandelsite. En naar mijn overtuiging is het de mooiste (groene) wandeling die je direct bij Amsterdam kunt maken. In 2016 heb ik het Jac.P. Thijssepark eraan toegevoegd. Overweldigend. Omdat de wandeling met 20 km. aan de lange kant is ben ik de laatste jaren een kortere wandeling gaan lopen langs de noordkant van het bos, en twee heemparken in Amstelveen (De Braak en het Jac.P. Thijssepark). Nog overweldigender. Maar vorig jaar wilde ik toch de lange wandeling weer eens proberen. (Ik miste de Amstelveense poel en het Schinkelbos.) En dat ging heel goed.
Dus past de wandeling mooi als 4e bij de Amsterdamse rondwandelingen die ik nu aan het doen ben. Vooral nu de orchidee-en (rietorchissen) bloeien. Met name ook bij de Poel en in het Schinkelbos. Vorig jaar was ik wat later en daardoor aan de late kant en de natuur was dit jaar ook nog vroeger. Het wandelen in coronatijd wordt al wat gewoner na een paar weken (en soms ook wat slordiger geloof ik). In ieder geval is het prettig weer met een groepje te kunnen wandelen. Deze keer met 7 deelnemers, waaronder enkele van de reservelijst (en 3 opzeggingen, waarvan 2 om gezondheidsredenen).
Met stralend weer, nauwelijks een wolkje in de lucht, wel strepen van overvliegende vliegtuigen, maar vliegtuiglawaai boven het bos zoals anders doorgaans was er niet. het bos zorgde voor schaduw en koelte. Het was goed dat we in het bos liepen en niet in de grote Amsterdamse Vlakte. Het bos is inmiddels na bijna 100 jaar echt (park)bos geworden. De bomen en onderbegroeiing geven het de allure van een bos, de paden die van een park. Het was in zekere zin ook een primeur, want voor het eerst lukte het de hele wandeling te lopen zoals ik bedacht had. Vorige keren was ik telkens in de knoop geraakt op weg naar het Schinkelbos. Nu bleek het juiste pad eigenlijk heel voor de hand liggend.
De route gaat langs de rand van het bos, waar het bos het meest afwisselend en natuurlijk is. Van het begin bij de Bosbaan naar de rand van het Nieuwe Meer, tussen de poeltjes van de Wetlands door met een eerste orchidee langs de kant. Langs sluisjes met een hefbrug en ophaalbrug van de hand van architect Piet Kramer en een Amsterdamse School elektriciteitshuisje en langs schaduwrijke paden, kortgeleden met fluitekruid, nu met zevenblad. Het pad om de polder Meerzicht was na een poos afgesloten te zijn geweest ook weer toegankelijk, met een reiger, uitzicht tot aan (pannekoeken)boerderij Meerzicht en fotogenieke koeien.
Het pad op de polder was nog wel erg kaal maar de omgeving maakte veel goed. In de sloot naast het pad staat het giftige scheerling, een grote schermbloemige. Over het weggetje met oude knotwilgen aan beide kanten komen we bij de Eilanden Meerzicht, al net zo apart. Een grote groep grauwe ganzen dromt in het water langs een futennest met een jonge fuut ernaast (het voelt niet heel comfortabel voor de futen. Over bruggetjes loop je een mooi rondje over de eilanden en even het doodlopende stukje naar het eind met uitzicht op het Nieuwe Meer. In het water bloeit gele plomp, langs het pad vlier en Gelderse roos.
Het brengt ons bij de boerderij Meerzicht met ijsjesautomaat. Daarna over een beschaduwd pad met enkele grote graspollen erlangs (zeggen) langs de start van de Bosbaan. Om ons heen geurt het naar ui van de uitgebloeide maar nog niet uitgegeurde daslook, die ons in de loop van de dag blijft vergezellen. Door een open strook, over meer bruggen van Kramer en paden met schaduw lopen we naar het Vogeleiland. De bedoeling was een enclave in het bos voor vogels, maar die wilden niet. En nu is het een heemtuin. Onder het bladerdek onder de bomen op de bosbodem zo ver als je kijkt daslook, daslook, daslook. Ook bij de entree van het Vogeleiland.
Tussen de daslook mooie tongvarens en ook het trosglidkruid bloeit met blauwe trossen lipbloempjes. Opzij is een mooi stukje veenland met een stroompje erdoor en daar bloeien, nog niet heel uitbundig de paarse orchidee-en, gele ratelaars en wit veenpluis. met het heuveltje met een ruime overdekte zithoek met uitzicht over een bloemrijke helling vind ik dit het mooiste van het eiland. We houden er een pauze bovenop het heuveltje waar ruimte genoeg is met z n achten te zitten. Van daar lopen we langs geiten, varkens en enkele koeien voorbij de geitenboerderij waar alweer wat drukte is. En dan onder de A9 en de Schipholweg door naar de zuidkant van het bos.
En dan naar links over de (nogal drukke) weg die van de geitenboerderij komt richting Schinkelpark. Ik ben hier jaren op een verkeerd pad uitgekomen omdat ik eerst de Meerweg overstak. Maar het paadje staat gewoon op alle kaarten en ik snap niet heel goed dat ik het al die tijd gemist heb. Het is nog een heel aardig pad ook, onder de schaduw van de bomen. Met enkele kronkels komen we uit bij de Bosrandweg die we over moeten om bij het Schinkelbos te komen, die (alweer) zo druk is dat we alleen dankzij voor ons stoppende automobilisten over kunnen steken. (Misschien heeft Rutger Bregman toch gelijk met de titel van zijn boek De meeste mensen deugen , in ieder geval genoeg, er waren ook wel enkele automobilisten die even optrokken terwijl we daar stonden.)
Het Schinkelbos is een tamelijk nieuw bos, waar de natuur zich nog volop aan het ontwikkelen is. Het is daardoor elke keer interessant hoe het er nu uitziet. Er zijn grote open stukken, maar ook hele bossige plekken. Het meest bijzonder op dit moment zijn de bloeiende rozenstruiken in grote aantallen, hondsroden, de meest algemene wilde roos, en de naar appeltjes geurende egelantiers. Aan de zuidkant is een natte laagte waar orchidee-en groeiden, nog niet voluit, vorige keer waren we eind juni aan de late kant, nu aan de vroege. Ook lopen er hooglanders die zorgen dat alles niet dichtgroeit en die 25 meter afstand horen te houden maar dat nooit doen.
Uiteraard op een bospaadje zonder uitwijkmogelijkheid, maar ook als normaal keken ze niet op of om. Na een rondje door het gebied nog een pauze op een veldje met een picknicktafel, toen nog een keer de Bosrandweg over. Over slingerende beschaduwde paden langs het water lopen we naar de Amstelveens Poel. Nog zo n bijzonder gebied aan de rand van het Bos, een veengebiedje, waarvan je er niet veel vindt: een veengebied waar de waterstand duidelijk hoog wordt gehouden met zelfs water op het pad. De toren van de enkele jaren geleden afgebrande kerk van Bovenkerk staat mooi tussen de bomen, maar het kerkgebouw ziet er nog lang niet klaar uit.
Langs het pad staat meteen al een heel rijtje paarse orchidee-en en verder tussen het riet gele ratelaars, wit veenpluis, roze echte koekoeksbloemen, grote koningsvarens. Met wat zoeken kun je op natte plekken aan de poel ook zonnedauw vinden, een vleesetend plantje. En dan staat er al zeker 40 jaar een andere vleesetende plant, een grote bekerplant met rode bloemen. Als je goed kijkt zie je eromheen ook nog veenbes over het mos ranken. En dat allemaal zo dicht bij Amsterdam.
Over de kade langs de rand van het Amsterdamse Bosgebied lopen we langs het Bloesempark en onder de autowegen door terug naar het noordelijk deel van het bos. De Zonneweide (cloathing optional) voorbij naar de Oude Karselaan met Amsterdamse Schoolwoningbouw in Amstelveen. De hoop op een ijsje of andere versnapering wordt helaas niet vervuld. Dus lopen we zonder heemtuin het Jac. P. Thijssepark in, wat mij betreft een verbijsterende plak. Wat je hier aan wilde planten bij elkaar vindt is bijna ongeloofwaardig en de hoeveelheden ervan zijn zo nu en dan te bevatten.
Van sommige soorten vraag ik me bijna af er hier niet meer van staan dan in de rest van Nederland. Zoals nu van het kleine witte dalkruid, hele egaal witte velden. Het zal wel niet, maar zo n indruk maakt het. We zien om maar wat te noemen: de aparte eenbes, mooie donkere akelei, onmetelijke hoeveelheden koningsvaren, sierlijke bloeiende veenbes, zeldzame gele zonneroosjes (bijna alleen op de Pietersberg), aan de rand van de begroeide poelen. Geen plek om door te lopen. Aan het eind wordt ik wat duidelijk van de hoeveelheden. Maar ook hieraan komt een einde. Over de Hoornsloot en langs het veld van de Manege lopen we naar de heuvel om die magistraal af te kunnen dalen over de brede grasbaan die ervanaf naar beneden loopt.
Over een breed pad door het gras en daarna langs het water, waar nog een paar orchidee-en staan, over de brug over de Heuveltocht en een brug met rode ballen, en tenslotte langs het Dachaumonument met namen van concentratie- en vernietigingskampen komen we (rond half zes) terug bij het eind van de Bosbaan. Er zijn mensen die hun neus ophalen voor het Amsterdamse Bos, maar ik blijf het een bijzonder mooie, afwisselende wandeling vinden met een aantal echt bijzondere plekken. (De Amstelveense Poel was bijna op z n mooist - zonder al bloeiende zonnedauw en veenbes.) Een beetje lang verslag, net als de wandeling. Iedereen bedankt voor het meewandelen, fijn dat jullie er weer waren. En de fotoos van de wandeling komen binnenkort als ik ze ingeplakt heb en voorzien van bijschriften.
Foto's

Kijk hier voor de foto's van deze tocht.

 
Reacties deelnemers
Akke V. (04-06-2020)
Dank voor je foto s, Dik, en vooral weer voor de uitgebreide toelichting daarbij. Heel informatief! 
Anke H. (01-06-2020)
Dick, weer bedankt voor organiseren van de wandeling. Ik heb genoten en het verslag lezend plus de prachtige foto’s van Akke geniet ik nog een keer van al het moois wat we onderweg gezien hebben. Bedankt, Anke 
Akke V. (30-05-2020)
Dag Dik en meewandelaars, Het was mijn eerste wandelsite-wandeling sinds de corona-lockdown en ik heb een prima dag gehad. Alle highlights van het Amsterdamse Bos tegengekomen, inclusief het bijzondere Schinkelbos, en dan nog Poel en Jac. P. Thijssepark als toetje. Prachtig licht en veel te zien op de grond en in de lucht, dus ik heb veel te veel foto s gemaakt. Een deel daarvan is via de link hieronder te zien. Gelukkig krijgen we van Dik nog zijn fotoverslag waarin hij ook toelicht wat we precies zagen en zien. Van mij alleen een korte toelichting bij de paar dieren die op de foto s staan. Allen hartelijk dank voor de mooie dag en Dik in het bijzonder. Graag tot ziens, Akke 
https://myalbum.com/album/HqmjVq6vwyat..

Ivy G. (30-05-2020)
Dank je wel Dik voor de organisatie van deze wandeling. Wat een mooi verslag en heb genoten! groetjes, Ivy 

Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen