Dinsdag
28-07-2020 10:30
Reacties: Door het Hollands Duin, klimmen en dalen met bloemen
provincie Zuid-Holland  vertrekpunt eindpunt Katwijk aan Zee (rondwandeling)  afstand 16  aantal deelnemers op dit moment 9
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (30-07-2020)
Hier alvast een verslag van de wandeling van dinsdag door het Hollands Duin, of Berkheide, tussen Katwijk en Wassenaar, de fotoos komen later.
Een beetje gek misschien twee wandelingen door hetzelfde gebied zo vlak na elkaar als je bijna half Nederland tot je beschikking hebt. Op 5 juni was ik hier nog. Begin juni staan de valleien langs het laarzenpad door Berkheide vol roze orchidee-en: vleeskleurige orchissen en rietorchissen. Ontdekte ik twee jaar terug. Bijna nergens zo. Misschien op de Waddeneilanden en bij Oost-Voorne. En verder bloeit bijv. salomonszegel, wat duin- en andere roosjes, asperges, slangekruid. In juli, ontdekte ik aan jaar ervoor, bloeit hier kruisbladgentiaan. Ik weet niet waar nog meer. En staat het duin volop in bloei met gele walstro, gele toortsen en teunisbloemen, blauw slangekruid, roze stalkruid, tijm, muskuskaasjeskruid. Op de zeeduinen kleurt de blauwe zeedistel blauw.
het is een lust voor het oog. En in de duinvalleien staat behalve gentiaan nog parnassia, duizendguldenkruid, moeraswespenorchis, gele bitterling, en de kleintjes stijve ogentroost, geelhartje en sierlijk vetmuur. En ik kan dus niet kiezen. Daarom nu maar allebei. het leek een geschikte dag. Het weerbericht hield de mogelijkheid open van wat regen. Die kwam met enkele vette druppels op het strand. En verder wolken en een stevige wind. Ook wat zond maar gelukkig ook niet teveel. een mooie temperatuur rond de 20 graden. De groep was wel wat aan de grote kant.
De dag tevoren hadden nog een drietal mensen zich aangemeld op de reservelijst, die me een mailtje hadden gestuurd of ze mee konden. Twee mensen wilden een gast meenemen. Een had me daarover al eerder benaderd wat ik weer was vergeten, maar ik werd er maandagavond weer aan herinnerd. Ik besloot dat het eigenlijk te veel werd en dat daarom de laatste persoon op de reservelijst niet meekon. Een beetje arbitrair. Omdat een deelnemer niet kwam bracht dat het totaal op 12 deelnemers. Ik was bang dat het in de horeca misschien problemen zou opleveren. Dat zou op het strand bij bijv. Castricum aan Zee wellicht wel het geval zijn geweest. Maar daar was geen sprake van. Eenmaal onderweg lost het aantal al gauw op in de ruimte van de omgeving.
Alleen voor passeerders en tegemoetkomers kan ik me voorstellen dat het in deze tijd voor sommigen van hen een ongemakkelijk gevoel kan geven. Misschien moeten we daar wat meer rekening mee houden. Vandaag leverde het geen echt ongemakkelijke situaties op omdat niemand er echt probleem mee had. Misschien ook omdat we wel probeerden elkaar erop attent te maken wat ruimte te geven. Maar veel mensen hebben het druk met praten of kijken. Na een kopje thee of koffie bij Zilt op het strand bij Katwijk over het strand naar de duinen, in clusief de regendruppels. Voor de kust liggen schepen, op het momentverschillende grote cruiseschepen, op de rede te wachten. Bovenop het duin blauwe zeedistel afstekend tegen de lucht. Weer beneden geurt grote zandkool, die smaakt als rucola. De soefitempel straalt zijn goede bedoelingen uit over het duin.
Bij de historische akkertjes van de Friezenwei, betreden toegestaan, blijkt de bloemenpracht minder dan vorig jaar toen hier een geel geurend tapijt aan onze voeten lag. Nu vallen o.a. de deels uitgebloeide ratelaars op met wat roze stalkruid. En wat grote tijm. Even aanraken en het begint te geuren. Veel belangstelling deze wandeling voor alles wat er groeit en vooral bloeit. Door een mooi naamloos hazepaadje komen we bij de Drie Plassen dat zo heet niet omdat er inderdaad 3 plassen liggen, maar omdat drie Plassen er ooit een landje hadden. Langs heggerank met dikke ondergrondse knollen, duinkruiskruid, teunisbloemen, harig wilgeroosjes langs het water, slangekruid, pastinaak, enz, enz, duindoorns die oranje beginnen te kleuren en ontzettend veel uit Zuid-Afrika afkomstig bezemkruiskruid. hele duinen kleuren er geel van. En langs verderop een stuk massieve Atlantikwall, door de Duitsers na de 2e wereldoorlog achtergelaten stuk van hun verdedigingslinie langs de hele Atlantische kust.
Als we omhoog gaan links en rechts diepe duinvalleien met meertjes en duindoorns. Langs het pad op de grond zachtroze kleverige reigersbek en wat meer roze duinreigersbek. Hier en daar een duinvioltje, maar niet heel veel. Dan zijn we bij laarzenpad (ter onderscheiding van de alledaagse schoenenpaden). Over een zanderig duin in de groene duinvallei staat er meteen de eerste parnassia. Iemand denkt een orchidee te zien. Maar het is grote kattestaart. Niet zo n gekke vergissing. Mijn instinct reageert ook vaak zo op de kleur van de kattestaart. Maar in deze tijd zijn paarse orchidee-en schaars (hoewel we nog twee half uitgebloeide zien op de terugweg). Maar erachter staat wel een groepje moeraswespenorchissen. En rondom heel hard roze strandduizendguldenkruid. Wat brunel, veel heel kleine geelhartjes, ogentroost, geurende watermunt. Pas een dal verder is er ook de kruisbladgentiaan, eerst nog dicht maar dan ook strak blauw bloeiend.
Het laarzenpad gaat van vochtige duinvallei naar duinvallei via zandduinen en stuifsleuven ertussenin. Het zijn oude duinakkertjes zoals die vroeger overal in de duinen waren. Verderop meer gentianen en ook niet overal gewone rode ogentroost, net als de gewonere stijve ogentroost en ratelaars een halfparasiet. En de bijzondere driedistel, die ook 4 tot wel 7 bloemhoofdjes kan hebben zoals we zien. Na het laarzenpad komt het hoge Dennenduin met wijd uitzicht op de zee en op zonniger dagen ook op Katwijk. Wel minder geschikt voor een meditatief moment omdat je altijd uitkijkt op schepen die voor de kust liggen. Wel geschikt voor een pauze. Maar verderop komt nog een mooie(re) plek. Bij de Wassenaarse Slag lopen we Duinoord voorbij, daar komen we straks weer terug. We maken eerst een (mooi) rondje om de Ganzenhoek en over de Tafelberg.
Het dennebos hier bij de Ganzenhoek voelt een beetje als een bosruine, alle begroeiing tussen de bomen hangt slap: brandnetels, bramen. Toch staan er nog wel leuke dingen zoals muursla en asperges. Na een mooie plas met riet eromheen en fonteinkruid erin komen we op een zanderig pad met een enkel vochtig stukje. Het zand loopt vandaag minder moeilijk als wanneer het echt droog is. Het is minder mul door de regen van de afgelopen rijd. Bij de Tafelberg liggen een paar poeltjes met interessante plantjes als blauwe waterereprijs en witte waterpunge en veel watermunt. En er ligt een stuk uitgestoven duin dat een paar jaar gelden nog aan het stuiven was maar zich nu weer vast begint te leggen.
Bovenop de Tafelberg is een mooi punt voor een pauze, met uitzicht op de duinvallei met meertjes beneden. En een aantal bankjes met toch niet genoeg plaats voor iedereen op dit moment. Ook is er eigenlijk iets teveel wind. En geen zon op het moment. We nemen de tijd om wat meegebrachte waar te eten. Dan gaat het om de meertjes, langs blinkerende abelen en ritselende espen het pad door het bos op terug naar Duinoord. Met langs het pad veel kleine klissen, helmkruid, heksenkruid en mierenhopen. Bij Duinoord is genoeg plek (en ruimte) en een relaxte sfeer. De soep laat even op zich wachten, maar de meneer van het buffet komt ons ondertussen even amuseren.
De wandeling door Berkheide en de Ganzenhoek is een beetje ongewone wandeling. De terugweg is voor een deel ongeveer hetzelfde als de heenweg: over het laarzenpad en de Friezenweide. Een ander zou misschien terug over het strand gelopen hebben. (Als je dat doet kun je het beste eerst nog naar paviljoen de Duiinen, een stukje terug, lopen en daar doorsteken naar het starnd, denk ik.) Maar ik vind het laarzenpad het mooiste dat hier is. Van de andere kant ziet alles er echt anders uit en zie je andere dingen. En verderop kun je nog een weer ander pad terug nemen door de duinen. Bovendien zijn er nog een paar subtiele varianten in het laarzenpad mogelijk.
Verder begint de wandelgroep wat te desintegreren. Voor de pauze bij Duinoord zijn een paar mensen al naar Wassenaar gelopen om de bus te nemen. Nu erna nemen nog een paar de terugweg over het strand. Met de rest gaan we een stukje langs de wedg om het andere takje van het laarzenpad terug op te pakken. Er liggen een paar natte valleitje en de duinen zijn er tot in de verte geel van de bezemkruiskruid. Een mooi gezicht, maar de monocultuur oogt ook wat problematisch. Dan lopen we het laarzenpad terug. Wat sneller dan heen want we hebben al bij veel stilgestaan.
Voor paviljoen de Duinen kun je een paadje rechtsom over een duin nemen waar we heen ook rechtsom door een zandsleuf zijn gelopen. Verderop zijn we heen rechts hoog over het duin gelopen en nemen we nu het pad door het gras aan de rand van de vallei, tussen het groen wat blauwe vleugeltjesbloem. Dan lopen we de vallei uit en staan weer op het gewone schoenenpad. Eventueel even zand uit de schoenen bij een bankje. De Atlantikwall nu van de andere kant en dan voor veerooster en omheining met prikkeldraad naar links het pad in door het Dichterdel. Dat ziet er deze keer kleuriger uit dan ik het ken. Vooral geel omlijst door teunisbloemen, koningskaarsen en kruiskruiden. Nu is niet op het pad maar ernaast een paar grote Schotse Hooglanders.
Aan het eind staat een groepje zwarte toorts met paarsige hartjes in de bloemen. Eentje lijkt zowaar een kruising met een keizerskaars. Terug over de Friezenwei, de Soefitempel voor ons. Om de grote camping heen komen we op de boulevard. Wel mooi ingericht met de (kunst)duinen over de parkeergarages en dijk, begroeid met veel bossige duinaveruit, een stukje duinheemtuin. Met zijn vieren nemen we nog een afscheidsdrankje bij Zilt.
De wandeling is in de praktijk papier ongeveer 16,5 km. Maar blijkt in de praktijk eigenlijk altijd langer. Vanwege 2 redenen: hij is zwaarder door het rulle zand en het klimmen en dalen op een groot deel van de route; en op de tweede plaats, het is een wandeling waar veel is om te zien en om even bij stil te staan. Maar wat mij betreft blijft het een uitzonderlijk mooie wandeling. In juni en in juli. Bovendien heb ik weer met plezier gewandeld. En ik vond het een erg prettige, gezellige en ontspannen wandeling. Iedereen erg bedankt voor het meewandelen en voor de prettige sfeer en de aandacht. Graag tot een volgende keer. Het verslag is wat langer geworden dan ik gepland had. (Ik stuur later nog bericht als de foto s klaar zijn.)
Foto's

Kijk hier voor de foto's van deze tocht.

 
Reacties deelnemers
Mariska S. (05-08-2020)
Dik, nog bedankt voor deze prachtige tocht, én voor je verslag met foto s. Je zou er een boekje van moeten maken. Graag tot ziens bij weer een andere mooie tocht. Hartelijke groeten, Mariska  
Thea S. (31-07-2020)
Hallo Dik, Het was een heerlijke wandeling door een prachtig duingebied. Nadat ik me een beetje had aangepast aan het tempo:) heb ik genoten van al het moois onderweg. Hierbij mijn foto s van die dag. Groet Thea 
https://myalbum.com/album/hTivrqPaKRiu..

Jose J. (31-07-2020)
Dank je Dik voor het prachtige verslag en voor een heerlijke, super interessante wandeling door de duinen bij Katwijk e.o. Medewandelaars ook bedankt ik vond het een sympathieke groep en ben blij dat ik jullie heb ontmoet. Dik, ik ben onwijs benieuwd naar de foto s hopelijk met naam, haha, ik heb wel een aantal soorten onthouden maar als ik jouw verslag lees, jeetje!! Dan weet ik zeker de helft niet meer...behalve de rode guigelheil .... 

Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen