Vrijdag
16-10-2020 10:50
Reacties: De Loonse en Drunense Duinen en het natte De Brand
provincie Noord-Brabant  vertrekpunt eindpunt Drunen (rondwandeling)  afstand 17 - 18  aantal deelnemers op dit moment 3
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (17-10-2020)
Hier alvast een verslag van de wandeling van vrijdag door de Loonse en Drunense Duinen en De Brand, de fotoos komen later.
Het was vrijdag de tweede keer dat ik weer een wandeling door de Loonse en Drunense Duinen maakte. De eerste was vorig jaar december. Eigenlijk gek want het is absoluut 1 van de meest bijzondere natuurgebieden in Brabant net als de Kampina waar ik wel de afgelopen jaren regelmatig heb gewandeld. En 1 van de meest uitgestrekte zandduinengebieden in het land. Er is wel een reden voor. Er is niet zoiets als een klassieke wandeling in het gebied die ik me zijn bijgebleven, zoals op andere plaatsen wel het geval is: het Hulshorster Zand, de Kampina, de Veluwezoom, de Belmonte-wandeling van Ede naar Wageningen. In de oude NS-wandeling Loonse en Drunense Duinen vanuit Vught was het zandgebied eigenlijk niet meer een staartje voor je afboog naar Drunen om daar de bus terug te nemen.
Volkomen ten onrechte want de zandduinen zijn zeer indrukwekkend, om verschillende redenen erg interessant en een van de weinige plekken in Nederland waar je echt zou kunnen verdwalen. het was een zeer geschikte wandeldag, er werd geen regen verwacht en er was nauwelijks wind, wel bewolkt, de zon prikte langzamerhand net door de wolken en een temperatuur tot net boven de 10 graden. Ging net zonder fleece, zolang we liepen. Met een klein groepje van 4 personen, vanwege het maximum van de coronamaatregelen. We vertrokken ongeveer 10 voor 11, vroeger ging niet met vertrek om 3 over 9 vanuit Amsterdam. Met 20 minuten lopen vanaf de bushalte in Drunen was dit net te halen. Horeca was gesloten dus we waren zo goed als op onszelf aangewezen.
De wandeling liep door de bossen rond de zandduinen en dwars over het uitgestrekte zandgebied als hoofdmoot. Maar bij bestudering van andere wandelingen in het gebied had ik gezien dat tegen het gebied van de duinen aan nog een ander interessant gebied lag: De Brand, een nat natuurgebied waar kwelwater uit de zandduinen weer omhoog komt. Een mooi contrast en eigenlijk horen de gebieden daardoor geologisch ook bij elkaar, waterhuishoudkundig gezien. Vorig jaar in december was het zo nat dat we er uiteindelijk in het water vastliepen en een groot stuk over de weg moesten lopen. Ik verwachtte dat het nu in oktober minder nat zou zijn. Dat we met een klein groepje waren maakte het ook mogelijk om de mogelijkheden die ik naderhand gezien had uit te proberen.
Vanaf de gesloten Duinrand in Drunen aan de rand van de Loonse en Drunense Duinen, de afspreekplek liepen we een stukje langs het Drongelens Kanaal (officieel Afwateringskanaal s Hertogenbosch - Drongelen), over het fietspad. Je kunt ook meteen door het bos lopen, maar ik vind een stukje langs het kanaal mooier en het maakt de wandeling nog wat veelzijdiger. We werden beloond met vliegenzwammen en reuzeparasolzwammen langs het talud. Dan het bos in over een smal pad, langs eetcafe De Klinkert, wit met rood-witte luiken, en verderop een gelijk rood-wit geluikt boerderijtje in een open veldje. Verderop liepen we in een bochtje door het open land bij Giersbergen. Daarna door een dennenbos over een breed pad, met hier en daar wat paddestoelen.
Het pad bracht ons naar de open heide en het stuifzand. En hier en daar grillige, door de wind aangevreten zandheuvels met eiken en dennen erop. Het (gemarkeerde) pad door het zand was me vorig jaar nogal tegengevallen als een brede vertrapte baan met karrespoor , maar ik vond het zand nu tamelijk indrukwekkend. De eiken op de rond door de wind afgesleten heuveltjes, heb ik inmiddels geleerd kunnen ook zeer interessant zijn. Het zijn wellicht eikestoven die uit een gemeenschappelijke stam komen, van misschien wel zo n 350 jaar oud. Vanaf die tijd zijn ze hier het zand met eikenbomen vast gaan zetten. Het te volgen pad slaat af de eikebosjes in en komt dan weer op open heide en zand. Langs een groot eekhoorntjesbrood zomaar op het zand.
Ergens zijn we verkeerd afgeslagen want we kwamen veel te ver westelijk uit aan de aan de andere kant van het duinengebied bij de hoge door bomen vastgelegde duinen aan de zuidkant van het gebied (tot ruim 19 m. hoogte). Een opmerkelijke plek omdat je die eerder aan de noordoostkant van het zand verwacht bij overheersende zuidwesten wind. Voor ons boerderij De Brand aan de Oude Bossche Baan. Volgende keer iets meer het kompasgebruiken (of het gemarkeerde pad richting Jachtlust volgen). Het zandgebied is erg lastig om je in te oriƫnteren. Maar echt verdwalen kun je niet als je in de gaten houdt dat je in het zuiden altijd aan de rand ervan komt. Een kompas is wel erg handig. Ik besloot om vanaf de plek waar we waren uitgekomen direct naar de Brand te lopen en niet nog een stuk door bos en zand te lopen. Vlakbij waar we waren uitgekomen was ook nog een picknicktafel neergezet waar we even konden zitten om iets te eten (fleece aan).
Over de Oude Bossche Weg liepen we naar natuurgebied De Brand (de naam verwijst ernaar dat hier turf werd gewonnen, brand). Een moerassig gebied, met water, rietkragen en wilgen, bijzonder mooi. Wat je niet direct met Brabant associeert. Inmiddels realiseer ik me dat een groot deel van Brabant er in het verleden zo moet hebben uitgezien: nat en drassig. Over het pad van de Brandse Steeg lopen we door het bos, met hier en daar open veldjes. Naar mijn idee het mooiste pad door het bos van de Brand. De natheid viel deze keer erg mee in vergelijking met laatste december hoewel er wel wat modderplekken waren. Over de Zandkantse Leij tussen uitgeschoten knotwilgen. Halverwege, midden in het bos de gedempte Zandleij, op de kaart nog een waterloop. Er loopt een pad door de brede strook en je kunt hierlangs rechtsaf doorsteken, als het water er niet te hoog opwelt, naar de Aschotse Steeg aan andere kant van De Brand.
Maar ik had inmiddels bedacht dat het misschien mooier is om rechtdoor te lopen door het bos over de Brandse Steeg. Nog wat meer paddestoelen langs het pad, o.a. fluweelachtige stuifzwammen. Ik wilde doorlopen via de Groeneweg die naar Udenhout liep en daarna de Aschotse Steeg terug De Brand in nemen. Maar net buiten het bos bleek een pad te lopen langs een waterloop, vol met duizendknoop, van het waterschap dat op geen enkele kaart staat maar alle kenmerken had van een wandelpad. Mooier kon het niet. Dat maakt de wandeling helemaal af. Langs de waterloop liepen we naar de Aschotse Steeg die we overstaken om over de paden van landgoed De Strijdhoeven naar het noorden naar de Zandleij terug te lopen. Nog een verrassing: een groepje prachtig zwartrode inktviszwammen. Vandaar langs broeklanden naar de Zandkantse Leij en uiteindelijk de Schoorstraat die ons terugbracht bij het bos en zandgebied van de Loonse en Drunense Duinen bij landgoed Bosch en Duin, waar koffie en thee te krijgen was. We hielden er nog even een korte pauze om nog iets te etenb en drinken.
Door een smal strookje bos kwamen we op de grote open vlakte met heide en zand. Het mooiste vind ik is midden over het zand te lopen door het zand langs de rand van heide en open zand, pal naar het noorden. Dan moesten we vanzelf goed uitkomen. Al struinend. Op het open zand loop je door een eindeloze lege ruimte. Je zou hier eens bij stevige wind moeten lopen bedenk ik om de leegte te ervaren. Boven de bosrand aan de overkant is een mooie lichtblauwe rand ontstaan onder de wolkenlaag. Het open zand gaat aan de noordkant over in heide, met witte plakken korstmossen. Er kruisen nogal wat paden en we kwamen uiteindelijk toch niet helemaal uit waar ik het gepland heb. (Dat zal komende keren ook wel weer zo zijn.) Met behulp van de schaapherderin was duidelijk waar we waren en daarna was het geen probleem door het bos langs paadjes en een brede laan en een stuk fietspad het begin te vinden van het Kerkpadje terug naar het begin van de wandeling. Al had ik eerst niet door dat je bij De Pesterd (of Fellenoord) tussen de huizen door kon lopen.
Mooi, ongeveer half vijf. Het was wat mij betreft een erg mooie wandeling geworden. En met een klein groepje loopt het altijd wat meer ontspannen. Dat is dan weer een voordeel van de situatie. Veel bloeiende bloemen waren er niet meer. Wel redelijk wat paddestoelen, waaronder enkele hele mooie, en natuurlijk de bijzondere inktviszwam. Een aantal mooie ontdekkingen gedaan waardoor het nu voor mijn gevoel een mooie affe rondwandling is, vooral dankzij het pad langs het waterloopje. En in het zand zal het nog wel even zoeken blijven. We hebben ongeveer 19 km. gelopen. Volgende keer op een tijdstip dat er nog wat meer te zien is. Iedereen bedankt voor het meewandelen en voor de prettige wandeldag samen. Wellicht tot een volgende keer. (Ik stuur later nog bericht als de fotoos klaar zijn.)
 
Reacties deelnemers
Ton de K. (19-10-2020)
Een fantastische tocht door erg mooi gebied , met zand en modder wat het geheel zwaarder, maar ook mooier maakte. De brand , een voor mij onbekend gebied en de doorsteek over het zand na de stop bij Bos en Duin waren voor mij de onbetwiste hoogtepunten , maar dan zou ik bijn de inktviszwam vergeten...Dik bedankt voor de perfecte organsatie,inclusief een uitgebreide beschrijving
Marleen en Ton 
https://photos.app.goo.gl/VjhFFTWw3vVnojZW9..


Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen