Dinsdag
10-05-2022 10:55
Reacties: Maasheggen in meidoorntijd van Cuijk naar Boxmeer
provincie Noord-Brabant  vertrekpunt eindpunt NS Cuijk - NS Boxmeer  afstand 18,5  aantal deelnemers op dit moment 3
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (12-05-2022)
Hier een verslag van de wandeling van dinsdag langs de Maasheggen vanuit Cuijk, de fotoos komen nog.
Het was een erg mooie wandeling en bovendien erg gezellig met ons drie-en. Hoewel met wat startproblemen. Op het station bleek om 9 uur dat er geen trein naar Nijmegen ging vanwege een ongeluk bij Abcoude. Nog een moment gedacht de wandeling af te zeggen. Maar al via de NS opgezocht dat ik een uur later, tegen 12 uur in Cuijk kon zijn en deelnemers gaan bellen. Ongeveer tegelijk, bellen en reisplanner bij de hand. Besloten in ieder geval zelf de wandeling te gaan maken. Twee van de drie deelnemers waren ook van de partij. Een deelnemer kon ik niet bereiken, en was al in Cuijk aangekomen en ging zelf op pad. Met prima wandelweer. Wel warm en in het begin nog flink wat zon, zodat ik bij Sint Agatha aan de Veerweg toch nog maar mijn armen heb ingesmeerd. Maar met meer en meer wolken en een welkome wind die de meeste warmte verwaaide. Het landschap van het Maasheggengebied hoort tot de meest bijzondere die ik ken, met de door heggen afgeperkte velden, ook als er geen meidoorns of sleedoorns bloeien. Als meidoorns of (wat mij betreft vooral) sleedoorns volop bloeien is het voor mij buiten categorie, niet te overtreffen. De meidoorns bloeiden wel, maar niet overweldigend. Naar mijn idee is het tussen Cuijk en Boxmeer meer een sleedoorn gebied, op zijn mooist eind maart, begin april. Maar vooral de randen en brede banen met fluitekruid en weiden geel van de boterbloemen waren overweldigend, hier en daar afgezet met meidoornhagen. En de groene heggen maakten het landschap nog iets meer Rubensachtig dan een maand geleden.
Het verschil was tussen een bijna adembenemend mooie wandeling op zijn hoogtepunt en gewoon bijzonder zoals nu. Bleef over: een nog steeds bijzonder mooie wandeling met prachtig weer. Om ongeveer vijf voor twaalf vertrokken we van het historische 19e eeuwse stationnetje in Cuijk. Het stationsplein aan de overkant zou ook Tandartsplein kunnen heten met twee grote tandartspraktijken gevestigd. Langs de Stationsstraat in Cuijk charmante villa s in een gematigde Nederlandse Art Nouveau-stijl en chaletstijl van rond 1913, zoals vaker in de buurt van Nederlandse stations, gebouwd rond 1900. Verderop aan de Maas langs de neogotische Martinuskerk uit 1911-1913, een kruisbasiliek met twee torens van een leerling van de vermaarde P.J.H. Cuypers (o.a. Centraal Station en Rijksmuseum in Amsterdam en veel kerken). Erachter de toren van de 15e eeuwse kerk in gotische stijl, nu ‘museumtoren’ met erin het historisch museum Ceuclum. weer goed zichtbaar, verlost uit de steigers die er lang omheen stonden. Om de kerk heen door het hofje om de kerk, met nu niet meer terug te vinden stinzeplanten zoals (aangeplante) wilde narcissen, bostulpjes, blauwe druifjes en kievitsbloemen. Een mooi hofje. Aan een smal pad langs een hoge muur loopt langs een Romeinse tuin met beeldjes en rechtopstaande stenen. Ceuclum zou de Romeinse naam van Cuijk geweest zijn. De naam zou zijn afgeleid van het Keltische woord Keukja , wat kromming of bocht betekent. Maar de naam Ceuclum voor Cuijck wordt ook betwist. Volgens een ander lezing is hij afgeleid van Cevelum, dat op de Romeinse reiskaart de Peutingerkaart voorkomt, het meest waarschijnlijk het tegenwoordige dorp Sevenum in Limburg.
In ieder geval zou Cuijk een belangrijk Romeins knooppunt geweest zijn met een oud Romeinse nederzetting zijn geweest en was er later in Romeinse tijd een belangrijke Romeinse brug. Langs de Maas over een stuk fietspad, en verderop door een braakliggend landje, met wat veel brandnetels langs het pad. Dan over een pad over een hoog zandpakket met tot een mater hoge kliffen langs de rivier langs een mooi beschuttende haag waarin de meidoorns bloeien aan de noordkant. Met erlangs fluitekruid dat ons niet zou verlaten tijdens de wandeling. Naar het (voormalig) klooster Sint Agatha, dat je in de verte al kunt zien liggen. Een erg mooi pad, zo n 2 km. lang. Aan de overkant boerderijen op terpen. Daar lag op een hoogte het versterkte huis Middelaar, in 1702 door Fransen verwoest. Nu staat er een grote boerderij. Vlak voor de Veerstraat naar het klooster passeren we de monding van de Virdsche Graaf, een van de afwateringsstroompjes die door het maasheggengebied loopt. En bij de veerweg een gebiedje met lage zandduinen, met hier en daar wat lage glooiingen in het landschap. De Veerweg ligt in een weelde van groen en wit fluitekruid, met gele weiden van de boterbloem erlangs. Klooster Sint Agatha al liggen, het is het oudste in gebruik zijn klooster in Nederland, sinds 1371 onafgebroken bewoond door Kruisheren. Ook nu wonen er nog enkele Kruisheren waarnaast delen van het klooster een andere bestemming hebben gekregen.
Vanaf de Veerweg de eerste gevlochten maasheggen langs een veldweg. Het vlechtwerk nu verstopt in het groen van de heg. Langs de Hofsestraat voorbij het Klooster naar de Meerkampen een stukje maasheggengebied met elkaar kruisende en naar elkaar toelopende sleedoornhagen, eerst onderlangs de dijk dan er bovenover. Verderop kijk je vanaf de dijk omlaag op maasheggen in de Meerkampen, vooral groen nu met hier en daar wit van bloeiende meidoorns. Op de dijk vooral bloeiende knolboterbloemen met de slippen van de kroonbladen teruggeslagen langs de steel en niet tegen de bloem aan. Vanaf de dijk kijk je uit op de Oeffeltsche Meent met waterplassen en vol met bloeiende witte meidoorns rond de plassen. Een natuurgebiedje waar niet zo lang geleden de bovenlaag van voedselrijke (sulfaat en nitraat) grond is weggehaald. Voorlangs de Oeffeltsche Meent over een smal pad langs meidoorns naar de Meerkampen waar je over een pad met draaihekjes over de weilanden loopt tussen de sleedoorn- en meidoornheggen door naar de Maas. De weiden, een maand geleden nog wit van de pinksterbloemen, nu hier en daar geel van boterbloemen. Aan de overkant een steenfabriek buiten werking. Langs de Maas ligt een meterbreed tapijt van afwisselend fluitekruid en boterbloemen. Met grote witte kringen met akkerhoornbloem.
Een stuk langs de Maas, naar een bruggetje over de monding van de Oeffeltsche Raam. Aan de overkant ligt het Genneper Huis, een voormalig kasteel op een heuvel, in de 80-jarige oorlog door Frederik Hendrik gehavend en ingenomen en uiteindelijk in 1710 verwoest door de Fransen. Ertegenover staat een bankje en hoewel het hier druk is met af en aan lopende mensen, kunnen we er toch nog bij. Naar Koude Oord in de Oeffeltse Meent, waar we weer over weiden tussen de maasheggen door lopen, met ook veel stukken recent gevlochten heggen, wellicht van de Nationale Kampioenschappen Maasheggen vlechten die in het gebied worden gehouden. Naar onverharde de Kleine Straat die ons naar de rivier en t Veerhuis in Oeffelt brengt. Bij t Veerhuis is het vandaag redelijk rustig en is voldoende plaats. Even een plek zoeken met wat minder wind. Het bosbessengebak smaakt uitstekend. Na de pauze hebben we nog genoeg energie voor de tweede kortere helft. Naar de brug over de Maas bij Gennep, een stalen brug als een liggende eifeltoren uit 1955 aardig in het landschap opgaand. Langs het pad liggen rivierkazematten uit de vooroorlogse periode. Vanaf de Maas langs de Oeffeltsche Weiden, nog een stuk maasheggengebied met weer een pad over weiden tussen de heggen. De eerste keer dat ik hier langs kwam stond in het weiland een prachtig zwart Fries paard dat ik nog steeds elke keer hoop weer tegen te komen.
Een maand geleden stond het hier vol pinksterbloemen. Nu bloeit er hier en daar meidoorn in de hagen. (Aan de andere kant werd langs de weg op borden uitleg gegeven over het maasheggen vlechten. Daar kon je ook zien dat de heggen hun dichte structuur deels krijgen door het snoeien dat voor een dichte heg zorgt. Inmiddels moeten de heggen het zonder uitleg doen.) Over een veldweg tussen hoog uitgegroeide hagen en weilanden met ijzeren hekken met namen als Frollie hemd naar Beugen. Daar nemen we een pad in een bochtje langs een waterloopje naar de Heerstraat verderop recht in de richting van Boxmeer, de oude Romeinse weg vanaf Cuijk langs de Maas naar het zuiden. De aronskelken zijn uitgebloeid en verstopt onder groen, maar er staat nu hier en daar vogelmelk te bloeien met witte bloemen. We komen uit bij het van oorsprong 13e-eeuwse kasteel van de heren en vrouwen van Boxmeer. Na 1780 kwam er een ziekenhuis in geleid door zusters. Nu is het verzorgingshuis en museum. Langs t Zand een rand met aangeplante wilde planten met o.a. rode hondstong en blauwe overblijvende ossetong. We kruisen hier de route van de jaarlijkse Boxmeerse bloedprocessie waar elk jaar honderden schoolkinderen uit de omgeving aan deelnemen, met beeldjes van misdienaars en engeltjes. De processie stamt uit de 15e eeuw en heeft te maken met het wonder van een druppel miswijn die gestold zou zijn tot een bloeddrupppel van Christus.
Langs de Petrusbasiliek, gebouwd in 1952 (de kerk werd in 1944 verwoest), en het ernaast gelegen Karmelietenklooster gebouwd tussen 1653 en 1709 (opmerkelijk genoeg, in de tijd van de republiek waarin het katholieken niet was toegestaan hun geloof te beleiden). Door de Steenstraat, de winkelstraat van Boxmeer, met wat art-nouveau gebouwen. Dan, na een doorsteek langs een winkelcentrum, komen we nog langs het voormalig karmelietessenklooster Elsendael, gebouwd in 1642(!), op het moment leegstaand. Langs de Bilderbeekstraat nog wat huisjes in Amsterdamse School-stijl en dan zijn we bij station Boxmeer (1882), met typische schilderachtige, asymmetrische compositie en rijksmonument. Het is iets over zessen. Luuk die eerder besloten had door te lopen om de trein nog te proberen te halen, was ook nog op het station. We kunnen zo mooi de trein van half zeven nemen. Een afscheidsdrankje laten we maar zitten. Het was een mooie, prettig ontspannen en geanimeerde wandeling. Met veel gesprekken. Een fijne wandeldag samen wat mij betreft. Iedereen bedankt voor het gezelschap en ongetwijfeld tot een volgende wandeling. Fotoos volgen.
Na een zestal wandelingen door het maasheggengebied tussen Boxmeer en Vierlingsbeek en vier tussen Cuijk en Boxmeer blijft het moeilijk de twee te vergelijken. Het blijken twee erg verschillende gebieden. Het gebied tussen Boxmeer en Vierlingsbeek heeft meer een oud maasheggenkarakter, met hooguitgegroeide oude dichte heggen waar je op aardewegen tussendoor loopt, tussen de hoge wanden van de heggen. Met een paar beboste oude rivierduinen ertussen, met uitzicht op de veldjes met heggen. Het gebied tussen Cuijk en Boxmeer is veel opener, je loopt er ook meer langs de rivier. Er zijn niet zulke dichte stukken met maasheggen, en die er zijn staan meer verspreid in het landschap als houtwallen. Bij het klooster Sint Agatha heb je mooi uitzicht vanaf de dijk over de heggen. Het is ook het gebied waar al een aantal jaren wereldkampioenschappen maasheggenvlechten plaatsvinden en waar je daardoor veel jongere nieuw gevlochten heggen ziet. En je loopt er op verschillende plaatsen over weilanden tussen de maasheggen door. Voor sleedoorns en sleedoornheggen moet je naar mijn idee vooral tussen Cuijk en Boxmeer zijn, hoewel die er ook tussen Boxmeer en Vierlingsbeek volop zijn te zien. Bij Vierlingsbeek kun je bovendien bostulpen zien bloeien.
Foto's

Kijk hier voor de foto's van deze tocht.

 
Reacties deelnemers
Luuk B. (12-05-2022)
Nogmaals dank voor de mooie wandeling. Tot een volgende keer Luuk 

Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen