Woensdag
15-06-2022 10:50
Reacties: Door Hollands Duin, klimmen, dalen en natte valleien
provincie Zuid-Holland  vertrekpunt eindpunt Katwijk aan Zee (rondwandeling)  afstand 18,5  aantal deelnemers op dit moment 6
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (19-06-2022)
Hier een verslag van de wandeling van woensdag door het Hollands Duin vanuit Katwijk, fotoos komen later.
De wandeling door het Hollands Duin vanuit Katwijk naar Wassenaar met een rondje rond de Ganzenhoek en over de Tafelbergis in deze tijd van het jaar, van mei tot juli - augustus, eigenlijk altijd een erg mooie wandeling. Begin juni staan de valleien langs het laarzenpad door Groot Berkheide vol roze orchidee-en: vleeskleurige en steenrode orchissen en rietorchissen. Ontdekte ik enkele jaren terug. Bijna nergens zo. Misschien op de Waddeneilanden en bij Oost-Voorne. En verder bloeit er wellicht bijv. salomonszegel, wat duin- en andere roosjes, asperges, slangekruid. Omdat alles dit jaar wat sneller gaat is de vraag hoeveel van alles. Dus wat dat betreft kon het niet mis gaan. Met ons negenen (met nog een laatste deelnemer en een gast) vertrokken we iets over tien voor elf van strandpaviljoen Zilt in Katwijk. Het belooft een erg zonnige en warme dag te worden, met temperaturen tot tegen de 25 graden. De lucht niet helemaal strakblauw, met wat witte flarden. Gelukkig staat er zo nu en dan ook een windje hier langs de kust, erg aangenaam en welkom. Insmeren dus, - later blijk ik mijn nek te hebben vergeten. Het warme en droge weer van de laatste week maakt dat de paden waarover we moeten klimmen en dalen in het duin op een deel van de wandeling tamelijk onbarmhartig mul zullen zijn. Wat de wandeling toch al tot een vrij pittige wandeling maakt. Hoewel de wandeling niet heel erg lang is, op papier volgens de routeplanner 18,5 km.
Na een kopje koffie of thee bij Zilt op het strand in Katwijk gaan we over het strand op pad. Ik heb de wandeling vorig jaar een beetje verlengd, met een lus langs het uitkijkduin Vlaggenduin bij Katwijk. En dat was me goed bevallen, met een aanloop over een dijkje door duinakkertjes, oude aardappelveldjes, en een uitzicht vanaf het hoge duin bij een oude bunker over het duin en op Katwijk. Dus dat heb ik erin gehouden. Bij strandafrit 53 verlaten we het strand over de hoge zeeduinen, een pittige klim door het mulle zand tegen de zeereep op. Boven op de zeereep staat in het zand blauwe zeedistels (nog niet bloeiend en nog niet blauw) in de luwte van het duintopje, de duinsalomonszegel die er ook staan zijn al uitgebloeid. Aan de andere kant van het zeeduin begint het pad langs de grote camping. Op een duin staat de Soefitempel met glimmende koepel. Vorig jaar stond hier een hele hoek wit van de akkerhoornbloem en geurden de olijfwilgen langs de rand van de camping. (Maar toen was ik hier twee weken eerder.) Die uitbundigheid was er dit jaar minder, wat ik de afgelopen weken al op meer plaatsen heb gemerkt. Er is minder kleur overal dan vorig jaar. Langs de rand van de camping met naar de historische duinakkertjes van de Friezewei, waar een bordje uitnodigt om erdoorheen te lopen. Sommige plaatsen hebben betreding nodig. Toch lopen de meeste mensen over de schelpenpaden. In het gras staat het vol met lichtgele ratelaars. Iets later in juli kan het hier een echt paradijsje worden, geurend van de gele walstro. Maar dan mis je de orchissen die er nu staan. Vanuit de Friezenwei slaan we af het duin in door de oude duinakkertjes van het Dorendel, waar de oude structuur van de akkertjes mooi bewaard is gebleven.
Het pad loopt over een soort dijkjes ertussendoor die mooi begroeid zijn. Langs de rand een grote liggende asperge. In enkele van de lager liggende akkertjes staan paarse rietorchissen tussen de gele ratelaars. Aan het eind van het Dorendel een duinhelling met duinroosjes, maar alleen een enkele bloeiend. Pas op de terugweg zie ik dat ze al vol zitten met groene rozenbottels en dat hun bloeiperiode eigenlijk al voorbij is. Het pad brengt ons naar het hoge Vlaggeduin met uitzicht naar alle kanten over het duin. Over het pad met trappen lopen we naar boven. Met een ver uitzicht bovenop, tot aan Scheveningen. Langs het pad staan nog enkele bloeiende bleke bremrapen, groenloze parasieten die woekeren op de wortels van gastheerplanten zoals hier in het duin van walstro (de walstrobremraap) of bitterkruid (bitterkruidbremraap). Het zal wel walstrobremraap zuhn. Hier en daar wolkt het witte glad walstro langs het pad. Ook zie ik wat paarse vleugeltjesbloempjes. Het pad brengt ons met een bocht naar de Drie Plassen, niet genoemd naar de drie duinplassen die er liggen maar naar drie broers uit de familie Plas of Van der Plas die hier een landje hadden. Over het brede langs de Nieuwe Plas lopen we zuidwaarts. Met het water op een afstandje uit zicht. Pas verderop komt het water het pad vergezellen. Witte plekken met akkerhoornbloem langs het pad en zoet geurend. Ik wist niet dat akkerhoornbloem zo geurde. Voorbij het water gaat het pad omhoog het duin op langs het Meyvogeledel en langs een stuk antitankmuur van de Atlantik Wall uit de tweede wereldoorlog.
Hier is vorig jaar hard gewerkt waardoor de antitankmuur nu vrij door het landschap loopt. Eromheen ligt nu een brede waterplas. Alles alweer wat minder kaal en zanderig dan vorig jaar. Hier kun je met een klein ommetje over een breed zanderig pad op de antitankwal komen en daaroverheen boven de waterpartijen langs oversteken naar de andere kant over een golvende grove betonnen ondergrond. Langs het pad ziet het blauw van het slangekruid met ertussen gele toortsen aan het begin van hun bloei. Hier en daar bloeit met gele bloemen grote zandkool, een soort wilde rucola, prima kwaliteit. Aan de andere kant van de antitankwal gaat het pad omhoog over het hoge duin. Naast het pad kleine meertjes in het Meyvogeledel, met aan de andere kant nog een diep en uitgestrekt dal begroeid met een varieteit aan bomen en struiken. Langs het brede schelpenpad staan nog wat kleine bremrapen. Dan komen we bij een bankje bij het laarzenpad door Berkheide en dalen we door het zand de duinvallei in. Een van de mooiste paden in de duinen die ik ken met zijn afwisseling van zanderige duinen en stuifgeulen en groene duinvalleien. Op het eerste gezicht is de duinvallei voornamelijk groen. Dan zie ik er toch kleine paarse en roze torentjes in. Vooral paarse rietorchissen, maar daarna toch ook roze vleesorchissen. Een beetje over de top van hun bloei maar tcoh nog in bloei en mooi roze. En ook de prachtig rode ondersoort steenrode orchis staat er. Eerst een paar. Maar hoe langer je kijkt hoe meer.
In het gras ook knal paarsblauwe vleugeltjesbloemen en witte stijve ogentroost, een halfparasiet, net als ratelaars trouwens die voedingsstoffen halen uit wortels van grassen. Waarmee ze het gras kort houden. Een verrassing is dat er ook al een bloeiende andere orchidee staat, de wit met bruine moeraswespenorchis, met de bloempjes mooi langs de steel. Meestal komt die pas wat later. In volgende valleien meer orchidee-en, verspreid in het gras, hier en daar wat meer bij elkaar, maar niet met zoveel als enkele jaren terug. We lopen dal in, dal uit, over duinen met los stuifzand die de dalen met elkaar verbinden. Met alle zanderige stukken en klimmetjes is het een pittige wandeling. (Net als veel andere duinwandelingen trouwens.) Sommigen hebben er duidelijk moeite mee. De dalletjes hebben namen als Knolletjesdel, Jan Boeredel, Willem van Gerride Del, Kreupele z n Del, die vaak verwijzen naar dorpsbewoners die hier in het verleden hun akkertje hadden. Ook zie ik al gauw de eerste kruisbladgentianen staan die ik hier enkele jaren terug ontdekte, het lijkt erop dat die zich steeds meer uitbreiden. Later in juli gaan ze bloeien met diepblauwe bloemen. Tegen een zanderige duinrand staat in het zand de kleine ruit, niet heel opvallend en tamelijk klein, je ziet het makkelijk over het hoofd. Het duinpaviljoen langs het fietspad dat hier stond, is gesloopt. Behoud zou teveel druk op het duin. Begrijpelijk maar jammer, want het was een leuke plek voor een pauze. Delen zijn blijven staan.
Dan verlaten we het laarzenpad bij het hoge Dennenduin met bankje. Een mooi plekje voor een boterham met uitzicht. Op de schepen op de rede van Wassenaar en naar Scheveningen en Katwijk. Een stukje verderop ligt het grote hotel-restaurant Duinoord aan de Wassenaarselag dat we nu nog voorbijlopen. Voor eerst een rondje door de Ganzenhoek. Langs een meertje met langs de kant rietorchissen. Als je eerder bent kun je er blauwe stinkende lissen zien. Over nog een zanderig pad en langs enkele poeltjes komen we boven op de Tafelberg. Een mooie plek met uitzicht op een duinmeertje beneden, vaak in de wind, maar dat is vandaag helemaal geen probleem. Beneden was een aantal jaren geleden nog een stuifvlakte waar de wind de baas was. Maar het zand heeft zich nu vastgelegd en de plek ontleent zijn karakter nu aan het meertje dat er ligt. Omdat we net al gepauzeerd hebben blijven we kort zitten. Daarna lopen we door een randje bos we naar Duinoord. Vlak voor Duinoord staat langs het fietspad een watertappunt van Dunea. Heerlijk helder water. Drinken en flessen vullen. Bij Duinoord is er plaats genoeg om iets te drinken en eten. De terugweg van de wandeling is een beetje ongewoon: we dubbelen een heel stuk het pad van de heenweg. Maar het is het mooiste stuk pad dat er hier is. De alternatieven zijn het strand en het fietspad. Omdat het een van de mooiste duinpaden van het land is, vind ik het niet erg. En het pad ziet er van de andere kant er volgens mij ook echt anders uit. Een belevenis is het wel met al het zand. Maar dat is voor sommigen ook wel het probleem, de terugweg door het losse zand valt sommigen zwaar. Een deelnemer is doorgelopen om wat eerder thuis te zijn.
De zon, de warmte beginnen met de zwaarte van het pad beginnen een beetje op te breken. Maar er is op dit moment weinig alternatief. Het erste deel van het laarzenpad hebben we dan ook al gehad. Verderop is het ook mogelijk naar keuze het stevige schelpenpad van de heenweg te volgen. De begroeiing langs het pad is wel grotendeels hetzelfde op de terugweg. Hoewel aan het begin nog een dalletje is met een drooggevallen waterplas met nog wat witte waterkers en eromheen geurende watermunt. Het laatste stuk door de dalletjes lopen over een smal paadje langs de groene vlakte heen, ons een zandduin besparend, maar ook als een mooie variatie op de heenweg. Dan lopen omhoog door het zand het groene dal uit. Van het zware laarzenpad af wordt het wat lichter op het brede schelpenpad. Vlak na de Atlantik Wall neem ik een verkeerde afslag waardoor we niet uitkomen bij de afsplitsing van het pad door het Dichte Del dat uitkomt bij de Friezewei, maar bij het fietspad achter de Zeereep. Jammer van het pad door het Dichte Del en de oversteek over het gras van het historische akkertje van de Friezewei, maar teruggaan is geen optie. Dus lopen over het smalle schelpenpad langs het fietspad naar de grote camping bij Katwijk. Het laatste stuk onder de duinen van de zeereep langs tussen de rozenstruiken van hondsroos en naar appeltjes geurende egelantier en met uitzicht op de Soefitempel op het duin. Op de boulevard aangekomen komt net de bus naar Leiden aanrijden van tien voor vijf. Tot genoegen van enkele van de deelnemers. Anderen liepen verder naar hun eigen voertuig of afspraak. Het einde van een enerverende wandeling.
Wat mij betreft was het een mooie wandeldag. Het gebied is met het Zwanenwater bij Callantsoog, het Kennemerstrand bij IJmuiden en de Oostvoornse duinen een van de mooiste orchidee-engebieden in de duinen (afgezien van de Waddeneilanden). Over het geheel genomen bloeide er iets minder dan vorig jaar. Wat een beetje het beeld is van de meeste wandelingen op het moment. Maar ze waren er wel, de orchidee-en en ook al die andere soorten. Het zanderige klimmende en dalende pad van het laarzenpad maakte in combinatie met de warmte de wandeling aan de zware kant. Erg jammer dat het voor sommigen (net) teveel was. Maar we zijn uiteindelijk toch weer in Katwijk gekomen. Allemaal bedankt voor het meewandelen en voor de aangename wandeldag samen. Ik vond het een erg gezellige wandeling en heel gezellig met elkaar. (De fotoos komen later.)
 
Reacties deelnemers
jose z. (20-06-2022)
Dank je voor het organiseren van deze prachtige byzondere wandeling Dik. Het was me een waar genoegen. Gr.Jose 
Daby C. (16-06-2022)
Dik...bedankt voor het organiseren van je mooie wandeling.....afwisselend, avontuurlijk, en behoorlijk pittig...we hebben een goeie conditie want we hebben het gehaald met z n allen !! en niet vergeten een gezellige groep...tot een volgende keer ..Daby en Sander 

Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen