Vrijdag
17-06-2022 10:30
Reacties: Einde Gooi, veenweidegebied en Tienhovense Plassen
provincie Utrecht  vertrekpunt eindpunt NS Hollandsche Rading (rondwandeling)  afstand 20,6  aantal deelnemers op dit moment 7
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (19-06-2022)
Hier is een verslag van de wandeling van vrijdag vanaf station Hollandsche Rading langs de Westbroeker Zodden en het Vredelandpand, de foto s komen later.
Vorig jaar stond de wandeling wat onder druk omdat in de loop van de middag regen werd verwacht (die inderdaad rond kwart over drie op de terugweg naar Hollandsche Rading inderdaad ook kwam). Dit jaar was van regen geen sprake en beloofde eerder de zon de wandeling te belasten. Het zou een zonnige en warme dag worden, met een temperatuur die op kon lopen tot zo n 29 graden. De bewolking die het weerbericht ook aangaf had wat mij betreft wel wat meer zijn best mogen doen. Wel bleek er eenmaal in het weidse veenlandschap af en toe een prettig windje te staan, dat de warmte compenseerde. Na een kopje thee of koffie bij Perron Peet op station Hollandsche Rading (altijd een mooie plek om de wandeling te beginnen en eindigen) vertrokken we iets over vijf over tien. Een deelnemer kon door de ns niet eerder dan zes minuten over half tien op het station worden afgezet. De wandeling vanaf Hollandsche Rading door Einde Gooi, en het veenweidegebied met het Bert Bospad door de Westbroeker Zodden en terug en langs de Tienhovense Plassen is door zijn lengte een pittige wandeling. Tot twee jaar geleden kwam daar nog een lus door de Bethunepolder bij. En vooral in de Bethunepolder kan de warmte op de asfaltweggetjes in de open polder flink oplopen, zoals ik in het verleden gemerkt had. Na 2016 had ik de wandeling niet meer gelopen omdat ik hem te lang vond en wat klachten met mijn rug had. Twee jaar geleden ontdekte ik (achteraf) na de wandeling dat er een nieuw pad door de Polder Maarsseveen en Oostelijke Binnenpolder van Tienhoven was gekomen, het Vredevoetpad, wellicht als associatie op de boerderij Vredegoed waar het pad ongeveer begint.
Een mooie aanvulling op het groene karakter van de wandeling. En ook nog een km. korter dan de 21,6 km. daarvoor. (Je raakt daarbij ook wel iets kwijt zoals de mooie onverharde Meeuwenweg door de Bethunepolder naar Tienhoven binnenloopt en het gele blaasjeskruid dat er in de zomer massaal in de sloten staat, een half vleesetend plantje (flex-vegetarisch) dat ook mugjes en zo eet.) Bij Natuurmonumenten heet het hele rondje Bert Bospad door de Westbroekse Zodden, Vredevoetpad en terug langs het Tienhovens Kanaal nu Vredevoetpad. De wandeling hoort voor mij in een rijtje met wandeling door het Nood-Hollandsche en uterchtse veengebied met (van noord naar zuid) Naardermeer, Ankeveense Plassen en Kromme Rade en Oppad bij Kortehoef, met nog een variatie van deze wandeling vanuit Breukelen naar Hollandsche Rading. Wandelingen door het Hollandsch / Utrechtse veenweide- en plassengebied. De kern van de wandeling is het Bert Bospad genoemd naar een overleden in het gebied werkzame boswachter, ik denk niet alleen voor mij verreweg het mooiste pad door het veenweidegebied, met Kromme Rade en Oppad samen op een tweede plaats. Het begin met het landgoedbos Einde Gooi met hoge beuken is een mooi contrast vanuit landschappelijk en historisch oogpunt. Als contrast met het veenlandschap aan de andere kant van de grens met Noord Holland in het Gooi. Vanuit het oogpunt dat een grens twee gebieden met elkaar verbindt. De wandeling begint op de historische en lang betwiste grens van Utrecht en Holland: de Hollandsche Rading (rading is grens of lijn, het woordje raai betekent ook voor.), uiteindelijk met grenspalen afgezet. De grens tussen het uitgestrekte veengebied en de hoge zandgronden van het Gooi.
Heel toepasselijk kwamen we vlak na de start bij een eerste grenspaal, voor we Einde Gooi inliepen. Over de Slingerweg tussen beuken, varens en hulst. De eerste afslag naar links vlak voor een weide met een bankje aan de rand brengt ons langs landhuis en boerderij, ook als historisch moment. Het pad door het bos brengt je naar de rand van Einde Gooi op de grens van open weiland en landgoedsparkbos. Rechts weide (met vooral paarden) met een brede sloot met waterlelies. Het water is een tak van het Tienhovens Kanaal dat hier verderop doodloopt aan de voet van de Zwarte Berg. In Einde Gooi veel varens (en bramen, wel bloeiend) en groene weilandjes tussen bos en parkaanleg. Weinig bloeiende planten. Vooral groen. Zoals is te verwachten. Bij het plannen van wandelingen is altijd een vraag voor me: wat is een goede tijd voor een wandeling en wat is er te zien. En dan is voor het veeweidegebied juni of juli een mooie tijd. Juli kan alles nog iets uitbundiger bloeien langs en in het water. Begin juni is een andere mooie tijd, wanneer de rietorchissen bloeien, en dat kun hier en daar best veel zijn bij deze wandeling die de natte plaatsen paars kleuren. Daar was ik benieuwd naar. Het pad langs Einde Gooi bracht ons naar de Graaf Floris V weg en de Egelshoek, met weer een grenspaal bij Boerderij Vrede Best. Langs de Egelshoek langs het mooie huis De Sluys uit 1824 en boerderij Vrederust met grenspaal komen we bij het Bert Bospad door de Westbroekse Zodden. Omgeven door schijnbaar eindeloze verte en zonder stedelijke hoogbouw links of rechts. Als je me vraagt: wat heb je op deze wandeling, dan is dat wel het antwoord: uitzichten, eindeloze uitzichten.
En dit jaar valeriaan met zijn roze-witte bloemen in brede banen langs de waterlopen. Het pad loopt tussen lange natte gaten door, en stukken die niet lang geleden nog zijn afgeplagd. Vorig jaar zagen we hier de blauwe bolletjes van zeldzame blauwe knopen tussen de begroeiing, een soort van armere blauwgraslanden. Daarvoor was het nu te vroeg. In plaats daarvan stonden hier en daar de paarse rietorchissen. Tussen de gele velden met ratelaars, plekken met bruinpaars moeraskartelblad, met nog roze bloemetjes bovenop de bruinpaarse stengels. Net als ratelaars is moeraskartelplad een halfparasiet die voedingsstoffen onttrekt aan wortels van met name grassen. Het pad wekt 4 km. lang een gevoel van tijdloosheid op. Kwa flora is het verder een mooie tijd met pas bloeiende witte moerasspirea en de er wat op lijkende maar iets gelere poelruit, met de eerste paarsrode kattestaarten, gewone engelwortel, en gele plompen in de sloot. Ook veel vogels. Natuurlijk de niet te missen ooievaars mee, een kneu die aan komt vliegen en weer wegvliegt. Verder veel rietzangers, die maat blijf verwarren met de kleine karrekiet. En, heel bijzonder, zwarte sterns die hier broeden in een plas en af en aan vliegen. Verderop zie ik op laaggelegen plekken en in plassen met drijftillen groen veenmos met rode rozetten van het vleesetende zonnedauw ertussen, met wateraardbei, kleine gele egelboterbloemen en meer moeraskartelblad. De grote boterbloem die er ook moet staan zie ik nog niet. Een verkoelende wind af en toe is aangename compensatie voor de zon en het licht om ons heen.
Via een mooi pad door een elzebroekbosje met grote grasstoelen en varens langs het pad en hop om de bomen, komen we aan de kant van Westbroek op de nogal drukke Kerkdijk, waarlangs we richting Tienhoven lopen. Met uitzicht over de Molenpolder in de richting van de Maarsseveensche Plassen. In de sloten staan zwanebloemen, met mooie roze bloemen. Een boerderij heeft boerderij-ijs dat we niet kunnen weerstaan. Na een bocht kunnen we langs de Nedereindsche Vaartdijk over een breed vrij liggend graspad naast de weg te lopen. Vanaf de Heuvellaan bij Oud Maarssenveen komen we via een overstapje op het nieuwe Vredevoetpad, je kunt er ook op komen via een pad iets verderop bij langhuisboerderij en streekmuseum Vredegoed. Het blijkt een goed begaanbaar pad over dijkjes en kadetjes, vaak net iets boven de omgeving, verderop langs sloten, naar opnieuw eindeloze uitzichten in de Oostelijke Binnenpolder. De overstapjes zijn hier en daar wat lastig. In de weiden en langs het pad lopen schapen. In het moerasgebied met schoon kwelwater van de Utrechtse Heuvelrug liggen recente afgeplagde velden waar waterwegbree begint te bloeien met zeer fijne pluimen witte bloemen. Hier en daar wat paarse rietorchissen, heel spaarzaam. Er is een verhoging waar je nog eindelozer kunt kijken en waarschijnlijk met verrekijker ook veel kunt zien. Het is te warm om hier bovenop in de zon te pauzeren. Tussen het gras en aan de rand van afgeplagde lage plekken zie ik vrij onbekende gele ogentroost, met gele bloemen.
Op zoek naar schaduw komen we tenslotte op de Dwarsdijk bij Tienhoven, aan de verharde weg. Maar met schaduw. Al met al een mooi pad, met wel wat overstapjes, enkele nogal krap, de meeste goed te doen. Het laatste overstapje brengt ons terug op een weggetje bij Tienhoven, de Dwarsdijk die ons naar molen De Wachter brengt op een driewegkruising. Op de Dwarsdijk een witte volkswagen kever met open dak met twee dames die op het punt staan te trouwen en bezig zijn met een fotosessie tussen de Tienhovense Plassen. Iets later zitten we in de schaduw onder grote parasols op het terras van restaurant het Olde Regthuys in Tienhoven, tegenover een kerkje. Voor een pauze na ruin 13 km. Binnen zijn biljarters bezig. Het Olde Regthuys is een prettige horecaplek en een beetje sociaal centrum van de omgeving. Een keer dat ik er langskwam was er een SGP-vergadering bezig. En eigenlijk voel je je er altijd welkom. Al blijkt de bediening aan de lang-za-me kant vandaag. Waardoor de pauze misschien iets langer werd. Hannie neemt van hieraf de bus terug naar Utrecht. Daarna gaan we op de terugweg langs het Tienhovense Kanaal bijna in rechte lijn naar Hollandsche Rading. Het eerste stuk is dichtbegroeid met bomen en struiken, in het water van het kanaal gele plompen. In het water van de plassen witte waterlelies. Wat een mooi pad is het eigenlijk, denk ik. Dan wordt het opener.
Links ligt na de stille plas Oud Loosdrecht achter een ruig gebied met boompartijen. Rechts het uitgestrekte veengebied tot aan Tienhoven. Wij lopen over de grens van de veenontginning. Voor ons rijst in de verte de Heuvelrug op aan het eind boven de Kanaaldijk achter Hollandsche Rading. Boven het ruige land links een roofvogel die even doet alsof hij een torenvalk is maar die toch waarschijnlijk een buizerd lijkt te zijn. Een grote witte vogel, misschien een grote zilverreiger, maar met zijn zwarte poten zou het ook een lepelaar kunnen zijn. Verderop voorbij de eendekooi in het kooibos is een nestplaats van zwarte sterns, waar sterns aanvliegen en op de nesten zitten. De kerk van Oud Loosdrecht steekt in het noorden het licht boven de bomen uit. We passeren verderop een rustplek bij particulieren in een tuin. Koffie en thee in kannen op een tafeltje. Maar we hebben meer behoefte aan het einde van de wandeling. Dan is er langs de Kanaaldijk in de Westbroekse Zodden een hoek paars kleurend van de orchidee-en. Zoals ik het me herinner van een vorige keer. Maar niet zo mooi paars als nu, denk ik.
Verderop komen er een heel stuk lang meer, met groepen rietorchissen en hier en daar mooie grote orchidee-en met dichte paarse bloemaren. Tegen het eeind van de wandeling. Het is warm in de volle zon. We komen voorbij het begin van het Bert Bospad. Het laatste stuk langs de Graaf Floris V weg is weer meer beschut tussen de bomen langs het kanaal dat hier zijn einde vindt. Langs Egelshoek met boerderij Vredelust en enkele grenspalen. Tenslotte zijn we weer terug bij Hollandsche Rading. Daar is Station Peet open met een Goois speciaal biertje. We weerstaan de lokkende taart. De voorhoede is al meegenomen door de trein zo te zien, of staan op het perron. Met zijn drie-en drinken we nog een drankje als afsluiting. Het blijft een erg mooie wandeling, met de prachtige verre uitzichten. Met de bloeiende waterkanten, de zodden met hun speciale plekken met veenmos, zonnedauw en wateraardbei en de orchidee-en, op dit moment. Een beetje lang en warm op een dag als deze. Maar erg de moeite waard. Iedereen erg bedankt voor het meewandelen en voor de prettige wandeldag samen. De fotoos komen nog.
 
Reacties deelnemers
liesbeth van G. (19-06-2022)
Weer een mooi verslag Dik. Het was een heerlijke wandeling . Dank daarvoor. Groet Liesbeth. 
Joke H. (17-06-2022)
Hallo Dik, het was een geweldige wandeldag, dank je wel, alle wandelaars bedankt voor de gezellige dag. Groet Joke H 

Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen